Esiri Erheriene-Essi | Tentoonstelling Roemers Drieling

Roemers Drieling

Kunstenaars lieten zich inspireren door het werk van P.C. Hoofdprijswinnaar Astrid H. Roemer.

7 januari – 8 februari 2016 / Centrale Bibliotheek / Spui 68

De tentoonstelling Roemers Drieling is genoemd naar de trilogie van Astrid H. Roemer, een literaire verbeelding van een tribunaal dat nooit heeft plaats gevonden: de berechting van de daders van de Decembermoorden. Het is een eerbetoon aan de schrijfster, die recent de P.C. Hooftprijs 2016 won.

Astrid H. Roemer (Paramaribo, 27 april 1947) is een Surinaams schrijfster, die in 1966 naar Nederland vertrok, maar terugkeerde naar haar geboorteland om daar te werken als onderwijzeres. Zij debuteerde in 1970 onder het pseudoniem Zamani met de poëziebundel Sasa Mijn actuele zijn. Roemer gaf met haar romans Gewaagd leven, Lijken op liefde en Was Getekend een literaire verbeelding van een tribunaal dat nooit heeft plaats gevonden: de berechting van de daders van de Decembermoorden.

De tentoonstelling

Kunstenaars Marlene Dumas, Esiri Erheriene , Farhad Foroutanian, Fabrice Hünd, Iris Kensmil, Christian Nyampeta, Urok Shirhan, Wendela de Vries en Marga Weimans hebben zich laten inspireren door de trilogie. Met als resultaat de verbeelding van het imaginair proces zoals Roemer dat in haar drie boeken heeft opgeroepen. De werken zijn van 7 januari 2016 t/m 8 februari 2016 te zien in de bibliotheek.

Stichting Cimaké

De expositie, georganiseerd door Stichting Cimaké Foundation, in samenwerking met CBK Amsterdam, is onderdeel van de door Stichting Cimaké Foundation georganiseerde hommage aan Astrid H. Roemer. Cindy Kerseborn zoekt als documentairemaker naar aansprekende visuele elementen en probeert daarmee een brug te slaan tussen literatuur, kunst en haar eigen stijl, in documentaire en film. Het project Hommage aan Astrid H. Roemer maakt deel uit van een drieluik van regisseur Cindy Kerseborn over Caraïbisch-Nederlandse schrijvers die literair en politiek van betekenis zijn voor hun land van herkomst en hun land van aankomst, Nederland. De vorige projecten van Stichting Cimaké Foundation waren gewijd aan Edgar Cairo en Frank Martinus Arion.

ABOUT Esiri Erheriene-Essi

Born in 1982 in London, United Kingdom
Lives and works in Amsterdam, The Netherlands

Esiri Erheriene-Essi is predominately a painter of mid to large-scale paintings concerned with figuration, history and society. She is captivated by history – in particular, images, objects, and documents which we can return to, in order to examine both individual and shared memories and histories. A large part of her practice entails collecting and creating an archive, which could potentially become incorporated into her work. Archives are important to the artist as they create links and orders that she can question and play with – she searches for the discrepancies, the silences, in order to, through painting, create interruptions and assaults on the canonical historical narrative. With hindsight, bias and curiosity, she takes these discordances and brings them up to the surface. Erheriene-Essi continuously re-edits the narratives with the hope of robbing history of some of its tyrannical power by creating new scenarios. Or rather, she is incessantly attempting to imagine more humane and liberating narratives than what has gone before. In the process she perhaps slightly changes our readings of history and thereby shows how we write the present.

In her work, Erheriene-Essi makes many references to popular culture, because popular culture is profoundly mythic and loaded. The canvases she makes are a theatre of popular desires and fantasies, where we all can discover and play with the process of identification. These ‘theatrical scenes’ show the imagined as well as the underrepresented, not only to the viewer but also to the artist herself. The paintings ‘play’ in their own way – they are telling a story, even though the scenes have no beginning, middle or end – they are cut off mid flow, out of context, are frozen, silent and still. Yet they have ‘sound’ as if they are performing and want to be heard. The audience is continuously invited to watch as well as to try and decipher the haphazard plot in which characters are encased in. The good thing about performing on canvas is that anything is possible – and that is what intrigues Erheriene-Essi the most.